Tijdens een sneeuwstorm bij -15 graden bleef de hond van een 72-jarige vrouw maar naar het raam grommen. Toen ze door het glas keek, bevroor haar bloed…

Evelyn gaf Duke een onopvallend teken om iets minder gespannen te staan, hoewel de hond zijn donkere ogen strak op de vreemdeling gericht hield. Dr. Aris zakte tegen een dennenboom in elkaar en rilde terwijl ze een digitale tablet uit haar dikke jas haalde.

"Je hut ligt precies boven een niet in kaart gebrachte ondergrondse breuklijn," legde dr. Aris haastig uit, terwijl haar adem in de lucht een wolkje vormde. „Al wekenlang vangen mijn sensoren ultralage-frequentie infrageluiden op, diep onder deze bergkam – trillingen die mensen van nature niet kunnen horen,“ legde dr. Aris uit. „De trilling in mijn vloerplanken,“ besefte Evelyn zachtjes. „Precies,“ knikte dr. Aris.

"Het probleem is dat omgevingsgeluiden – zoals wind, verkeer en je huishoudelijke apparaten – de ondergrondse seismische metingen verstoren. Ik heb deze microfoons geplaatst om de omgevingsgeluiden van je hut op te vangen, zodat mijn computersoftware ze uit de totale geluidsmix kan verwijderen."  Evelyn staarde haar aan; eindelijk viel alles op zijn plaats. "Je filterde de geluiden uit mijn huis weg om de aarde onder me te kunnen horen?" "Ja," zei dr. Aris grimmig. "En wat ik vanavond heb ontdekt, is urgent."