Tijdens een sneeuwstorm bij -15 graden bleef de hond van een 72-jarige vrouw maar naar het raam grommen. Toen ze door het glas keek, bevroor haar bloed…

Ondanks de bijtende vorst brak het koude zweet haar uit op het voorhoofd. De indringer was niet zomaar een schaduw in de storm geweest – hij was bezig het interieur van haar huis te filmen. Plotseling klonk er een scherpe, hoge pieptoon uit de console. Een rood controlelampje begon snel te knipperen op de zenderkast.

Een automatisch alarm. Het apparaat had iets gedetecteerd. Duke draaide zich onmiddellijk om, zijn oren strak tegen zijn hoofd aangedrukt. Zijn bovenlip krulde omhoog, waardoor scherpe tanden zichtbaar werden, terwijl er een dreigend gegrom uit zijn borstkas klonk. Hij ving een nieuwe geur op die met de ijskoude wind mee kwam. Evelyn krabbelde achteruit in de sneeuw, terwijl ze haar eikenhouten wandelstok stevig vasthield.

Een verblindende lichtstraal uit een krachtige halogeenzaklamp sneed door de duisternis en de dwarrelende sneeuw en richtte zich rechtstreeks op haar gezicht. „Niet bewegen!” schreeuwde een stem door de huilende wind, die tussen de bomen weerklonk. „Blijf van die apparatuur af!”