Mijn vriend vertelde me dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan — en toen nodigde zijn vrouw me uit voor zijn verjaardagsfeestje…

Toen Laura eenmaal een besluit had genomen, handelde ze snel. Ze belde haar ouders donderdagavond op en legde hen uit waarom het voor hen het beste zou zijn om niet naar het evenement te gaan. Ze wist dat ze op hen kon rekenen.

Toen ging ze aan de slag. De cateraars waren geregeld. De slingers hingen al. Op de gastenlijst stonden alle vrienden, neven en collega’s aan wie Mark ooit had opgeschept over zijn „perfecte huwelijk“. Ze nodigde ook zijn moeder en zijn baas uit.

Eileen bood aan om te helpen met de versieringen, maar kreeg in plaats daarvan een duidelijkere opdracht: „Breng de bonnetjes mee.” Tegen vrijdagavond hadden ze samen een gedeelde map met schermafbeeldingen, zo nauwkeurig geordend dat zelfs een echte forensisch accountant er indruk van zou hebben gehad. Laura zei: „Hij heeft jarenlang een podium voor zichzelf opgebouwd. Laten we hem er een bezorgen die hij nooit zal vergeten."