Mijn vriend vertelde me dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan — en toen nodigde zijn vrouw me uit voor zijn verjaardagsfeestje…

Na het eten klonk Laura met haar glas en kondigde ze opgewekt aan dat ze een feestklassieker gingen spelen: Twee waarheden en een leugen. De zaal juichte. Mark lachte ook, net iets te laat, de lach van een man die op zoek is naar een uitgang die er niet is.

De eerste ronde was onschuldig — gênante verhalen over het schoolbal, een bekentenis over een goudvisje uit zijn kindertijd dat onder mysterieuze omstandigheden door het toilet was gespoeld. Makkelijke lachjes. Mark ontspande zich een beetje en schonk zijn glas opnieuw vol.

Vervolgens las Laura de laatste ronde voor van een indexkaartje, met een aangename, rustige stem. „Optie A: Mark vindt verjaardagsfeestjes gênant en overbodig. Optie B: Mark heeft tegen iemand gezegd dat zijn huwelijk al jaren op de klippen ligt. Optie C: Mark heeft tegen iemand gezegd dat zij de enige is die hem ooit echt heeft begrepen.” Ze keek rond in de stille kamer. “Wil iemand raden welke de leugen is?” Deze keer lachte niemand. Mark opende zijn mond, sloot hem weer en hapte even naar adem.