Mijn vriend vertelde me dat hij bij zijn vrouw weg zou gaan — en toen nodigde zijn vrouw me uit voor zijn verjaardagsfeestje…

Mark probeerde erom te lachen. „Oké, heel grappig, wie wil er taart?” Niemand bewoog. Laura was nog niet klaar, en iedereen in de kamer begon dat te beseffen.

"Eigenlijk," zei ze, "heb ik een diavoorstelling gemaakt. Ik weet het, ik weet het, een beetje overdreven. Maar het is een belangrijke verjaardag." De lichten dimden. Zijn kamergenoot van de universiteit, die voelde dat er iets was veranderd, zette stilletjes zijn biertje neer.

De titel luidde: „De verschillende kanten van Mark.” De eerste paar foto’s waren normaal — het aanzoek aan Laura, hun trouwdag, een stranduitstapje van drie jaar geleden. Er klonk weer warm gelach, voorzichtig. Toen veranderden de dia’s. Screenshots. Hotelbevestigingen op naam van Mark, gedateerd in hetzelfde weekend waarin hij tegen Eileen had gezegd dat hij „bij zijn zus op bezoek“ was. Er waren sms’jes aan Laura en sms’jes aan Eileen, naast elkaar, identiek tot en met de interpunctie. Het werd stil in de zaal; iedereen moest wel koortsachtig aan het nadenken zijn. Marks moeder legde haar hand voor haar mond. Zijn baas vond zijn telefoon plotseling heel interessant. Mark zat daar maar, zijn taart onaangeroerd, en keek toe hoe zijn eigen ondergang werd vertoond via een projector die hij waarschijnlijk zelf had betaald.