Het plagiaat deed zich in november voor, bij een opdracht voor een persoonlijk verhaal. De leerlingen moesten schrijven over een herinnering die hen was bijgebleven. Brennan leverde twee pagina’s in over hoe hij zijn grootvader een oude auto had zien restaureren — de geur van motorolie, de vaste handen van zijn grootvader, het middaglicht dat door het raam van de garage scheen.
Het was gedetailleerd en op een ingetogen manier ontroerend, en het was niet van hem. Mevrouw Nair las het na schooltijd twee keer door en voerde het vervolgens in de plagiaatdetectiesoftware van de school in. Het kwam voor 68 procent overeen met een stuk dat drie jaar eerder op een schrijfforum voor hobbyisten was gepubliceerd, waarbij de naam van de oorspronkelijke auteur nog steeds in de metagegevens van de site stond.
Ze volgde de procedure nauwgezet. Ze printte beide documenten naast elkaar uit, vulde het formulier voor academische integriteit in, gaf Brennan een nul en stuurde die avond een e-mail naar de Holloways, met beide documenten als bijlage. Het antwoord kwam binnen veertig minuten, van beide ouders, ditmaal met de oudercontactpersoon van het district in cc. De onderwerpregel luidde: Ernstige bezorgdheid — oneerlijke beschuldiging tegen onze zoon. Ze sloeg het op in de map en ging naar bed.