De vergadering was gepland voor de daaropvolgende donderdag. De vergaderzaal rook naar hetzelfde citroenreinigingsmiddel als altijd. Mevrouw Nair kwam vijf minuten te vroeg aan. De Holloways kwamen precies op tijd. David Holloway droeg op een donderdagochtend een blazer; zijn vrouw Catherine had een leren notitieboekje op tafel liggen nog voordat iemand ging zitten. Directeur Harmon kwam als laatste binnen, schonk zichzelf een kop koffie in en nam plaats aan het hoofd van de tafel, op de manier van iemand die hoopte dat de hele zaak zich vanzelf zou oplossen zonder zijn directe betrokkenheid.
De Holloways spraken elf minuten lang. David gebruikte de uitdrukking „context is belangrijk“ vier keer en vermeldde één keer, bijna terloops, dat hij zitting had in de Adviesraad voor Schoolverbetering van het district. Catherine zei dat Brennan onder aanzienlijke druk had gestaan en dat de opdracht gevoelens had opgeroepen over zijn overleden grootvader.
Toen ze klaar waren, legde mevrouw Nair de twee documenten naast elkaar op tafel en wees op drie zinnen die woord voor woord overeenkwamen. Ze vroeg of er een andere verklaring was. Er viel een lange stilte. Schoolhoofd Harmon stelde Brennan voor het werk opnieuw in te leveren voor gedeeltelijke studiepunten. Mevrouw Nair stemde hiermee in. Ze had precies dit verwacht.