Grotonderzoekers vinden een huis diep in een grot — en dan horen ze iets van binnen

“Lisa?” riep Mara, terwijl ze haar zaklamp op de deuropening gericht hield. Lisa antwoordde vanuit het verdere deel van de gang. Toen klonken er voetstappen en weer een hoestgeluid. Hun boswachter verscheen om de hoek, met een kleine groep bezoekers achter zich aan. Eén bezoeker bedekte zijn mond met een zakdoekje. Lisa vroeg of alles in orde was, en Mara begreep het. Het geluid was door de aangrenzende gang gekomen en leek uit het leegstaande huisje te komen. Ethan keek beschaamd. „Ik stond op het punt een geest te redden.“ „Je stond op het punt over een afscheiding te klimmen,“ zei Mara.

Daarna keerde Mara terug naar het eerste huisje. Het geluid had een alledaagse verklaring, maar de huizen bleven haar dwarszitten. Hun vorm kwam haar bekend voor. Ze dacht aan de onderzoeksmap die ze vóór de reis had gedownload en haalde haar tablet uit het gewatteerde hoesje. Het signaal werkte hier beneden niet, maar de foto’s waren opgeslagen. Ze scrolde langs een oude grottenkaart, een foto van mijnwerkers en verschillende tekeningen van toeristen, totdat ze een klein stenen gebouwtje vond.

Ze hield het scherm naast het huisje. De deuropening en de muren kwamen overeen. Ethan leunde dichterbij en wees naar de ruimte onder de tekening. „Wat betekent ‘consumptief’?” Mara vergrootte het bijschrift en voelde haar maag samentrekken.