Grotonderzoekers vinden een huis diep in een grot — en dan horen ze iets van binnen

Mara las zwijgend terwijl Ethan wachtte. Aanvankelijk gaven sommige patiënten aan zich beter te voelen. Maar de grot was koud en vochtig, en de lucht hing vol rook van verwarmings- en kookvuren. Naarmate de weken verstreken, werden velen juist zwakker in plaats van sterker. ‘Ze hadden een longziekte,’ zei Ethan. ‘En ze ademden rook in?’ Mara knikte. Ze probeerde zich de hutten voor te stellen, vol met mensen die al moeite hadden met ademhalen voordat ze hier aankwamen. Er was geen gemakkelijke manier geweest om even naar buiten te gaan voor frisse lucht of zonlicht.

Eén patiënt had gevraagd om te mogen vertrekken en was teruggekeerd naar de oppervlakte. Anderen bleven achter, in het vertrouwen dat de behandeling zou aanslaan of in de hoop dat het misschien nog zou lukken. Toen kwam Mara bij het deel van het verslag waarin werd uitgelegd waarom het experiment was beëindigd. Vijf patiënten waren in de grot overleden. Hun lichamen werden neergelegd op een rots die later bekend kwam te staan als Corpse Rock. Dr. Croghan gaf het experiment uiteindelijk op en bracht de overlevende patiënten terug naar de oppervlakte. Mara staarde naar de woorden en liet vervolgens de tablet zakken.

Ethan keek naar de twee huisjes. ‘En hebben ze dit allemaal zomaar hier achtergelaten?’ Mara bekeek het laatste deel van de aantekeningen. Er stond nog één detail over de dokter in dat ze niet had verwacht.