Ze heeft nooit kinderen gehad — maar uit een DNA-test blijkt dat ze een dochter heeft!

Molly bracht de volgende dag door met pogingen om aan te tonen dat de test onjuist was. „Er moet een verwisseling van monsters zijn geweest,” zei ze tegen haar man. „Dat is het enige wat logisch is.” Hij was het met haar eens. Ze konden geen andere verklaring bedenken. Ze doorzocht forums, las uitleg over DNA-percentages en nam uiteindelijk zelfs contact op met het bedrijf, dat de uitslag nogmaals controleerde maar haar vertelde dat er geen fout was gemaakt.

Hun antwoord was niet zo geruststellend als ze had gehoopt. Maar het percentage zelf was niet willekeurig of onjuist. Isabel deelde inderdaad een ongewoon groot deel van haar DNA met Molly. Molly zei langzaam: „Dus ze zeggen dat de overeenkomst echt is.”

Molly vroeg zich niet langer af hoe ze aan een dochter kon komen, maar begon zich af te vragen wie Isabel eigenlijk was. Een nichtje? Een zus? Een naaste verwante waarover ze nooit iets had gehoord? Ze keek nog eens in haar inbox. Nog steeds niets. Toen, laat op de avond, verscheen er een melding. Iemand uit Isabels familie had het bericht eindelijk gezien en beantwoord. Molly opende het bericht onmiddellijk. De eerste regel gaf geen antwoord op het raadsel. Het maakte het raadsel zelfs nog vreemder.