Een Duitse herder zakte in elkaar in een kinderziekenhuis terwijl hij een plastic zak vasthield. Toen de verpleegster de zak opende, belde ze onmiddellijk 112!

"We hebben hier eerder iemand nodig, het leven van een kind loopt misschien gevaar!" protesteerde Nora, maar de telefoonlijn kraakte en viel uit. Een scherp geblaf deed haar naar beneden kijken. De Duitse herder stond bij de glazen toegangsdeuren te janken, met zijn staart strak omhoog.

Nora volgde de hond naar buiten, onder het afdak. Hij rende rechtstreeks naar een geparkeerde auto, zette zijn poten tegen het deurpaneel en keek haar verwachtingsvol aan. ‘Dit meen je toch niet,’ mompelde Nora. Ze ging weer naar binnen, pakte haar spullen en EHBO-doos en stapte weer naar buiten, waar de hond nog steeds bij de auto stond te wachten.

Nora liep erlangs, op weg naar haar dual-sportmotorfiets. De hond volgde haar tot aan de motor en sprong met zijn poten op het zijplatform. Ze twijfelde aan haar eigen gezond verstand en vroeg zich af waarom ze dit überhaupt deed. Toen herinnerde ze zich de roze want op haar bureau en besefte ze dat het leven van een kind in gevaar was. Ze hielp de hond op het zijplatform en zei: „We zullen daar buiten bevriezen.“ Nora startte de motor en reed de storm in.