Door de droogte loopt een meer leeg en komt een auto tevoorschijn die sinds 1971 vermist was – waarna de sheriff de kofferbak opent

Binnenin, onder een oud lintje en een gedroogd bloemetje, lag een ansichtkaart met een woestijnlandschap. Het poststempel was afkomstig uit een klein stadje in Arizona en gedateerd januari 1972. Op de achterkant had iemand met potlood zes woorden geschreven: Het spijt me voor alles. Wacht alsjeblieft niet.

"Ik vond het in mijn brievenbus," legde June uit. "Er stond geen afzender op. Ik vroeg me af of Danny het had gestuurd, maar ik wist het niet zeker. Ik heb zelfs naar de plaats op het poststempel geschreven, in de hoop dat iemand misschien zou weten wie het had gestuurd. Niemand kon me helpen.” „Heb je er ooit aan gedacht om erheen te gaan?” vroeg Dale. „Arizona is een grote staat. Ik had geen idee waar ik moest zoeken. En als Danny het gestuurd had, wilde hij me misschien zeggen dat ik moest ophouden met wachten.”

Dale bekeek de ansichtkaart even voordat hij deze in een bewijsmap stopte. Het bericht leverde geen bewijs op dat Danny hem had verstuurd, alleen de mogelijkheid dat hij in januari 1972 nog in leven was geweest. Hij fotografeerde beide kanten en beloofde de ansichtkaart in het onderzoek mee te nemen. Die avond spreidde hij het bewijsmateriaal uit over zijn bureau. Hij had nauwelijks geslapen toen zijn telefoon de volgende ochtend ging. „Sheriff,” zei zijn assistent op dringende toon. „U moet hierheen komen. Er is iemand in de tuin ingebroken.”