Door de droogte loopt een meer leeg en komt een auto tevoorschijn die sinds 1971 vermist was – waarna de sheriff de kofferbak opent

Het slot van de kofferbak was zo verroest dat Dale het niet met zijn zakmes kon openen. Hij sloeg Lonnie’s aanbod om een bandenlichter te gebruiken af, omdat hij geen mogelijk bewijsmateriaal wilde beschadigen. Tegen de middag was de sedan overgebracht naar het omheinde terrein van de county achter het kantoor van de sheriff.

Een hulpsheriff hield de poort in de gaten terwijl Dale June naar huis bracht. Terwijl ze op haar schommelbank zat, draaide ze de gouden ring aan haar vinger rond. “Die vrijdag kwam Danny rond het middaguur bij me langs,” zei ze. ‘Hij zag er bang uit. Hij vertelde me dat hij iets verdachts had ontdekt in de boekhouding van de fabriek en beloofde dat hij de volgende dag alles zou uitleggen.’

“Maar er kwam geen volgende dag,” vervolgde ze. “De fabriek heeft me een week later ontslagen. Mensen zeiden dat ik hem had geholpen het geld te stelen, en al snel wilde niemand meer iets met me te maken hebben. Ik had iets dat Danny misschien had kunnen helpen, maar ik was bang dat ze me ervan zouden beschuldigen dat ik voor hem loog.” Dale luisterde zwijgend. June ging naar binnen en kwam terug met een gedeukte koekjestrommel. „Er is nog één ding dat ik je vader nooit heb laten zien,” zei ze.