Door de droogte loopt een meer leeg en komt een auto tevoorschijn die sinds 1971 vermist was – waarna de sheriff de kofferbak opent

Die middag zat Dale Whitaker alleen in zijn kantoor, met de deur op slot en de oude dossiermap van zijn vader uitgespreid over het bureau. Het karton was vergeeld door de jaren en de inkt op het etiket was vervaagd, maar de eerste pagina was nog steeds leesbaar. Danny Price, tweeëntwintig, salarisadministrateur bij de Hargrove-zagerij. Vrijdag 11 juni 1971. Heeft 8.400 dollar opgehaald bij de bank in Ardmore. Is nooit bij de zagerij aangekomen. Onder het rapport lag een foto van modderige bandensporen die afdaalden richting het Cedar Fork-reservoir. 

Dale bestudeerde de sporen. De sporen aan de achterkant waren ongewoon breed, wat overeenkwam met een zware vrachtwagen met dubbele achterwielen. Zijn vader had ze met potlood omcirkeld en een korte opmerking naast de afbeelding geschreven: ‘Tweede voertuig. Mogelijke betrokkenheid.’ Bij het rapport was een verzoek om duikers gevoegd, maar de provinciale commissie had dat afgewezen. Zonder een voertuig om te identificeren of toestemming om het stuwmeer te doorzoeken, had zijn vader het onderzoek niet verder kunnen voortzetten. Onderaan de pagina was één naam tweemaal onderstreept: Jasper Hargrove, voorzitter van de commissie en eigenaar van de zagerij waarvan de loonlijst was verdwenen. 

Dale leunde achterover en wreef over zijn voorhoofd. Zijn vader had jarenlang geprobeerd te achterhalen wat er met Danny Price was gebeurd, maar iemand had hem ervan weerhouden het stuwmeer te doorzoeken. Hij pakte de foto weer op. ‘Waarom zou een man weigeren om naar zijn eigen vermiste geld te zoeken?’ fluisterde hij. Voor het eerst vroeg Dale zich af of de diefstal wel echt een diefstal was geweest.