Onder de titel ‘Buurvrouw blijft haar tuin gebruiken’ krijgt ze een spectaculaire wraak

Het duurde niet lang voordat Emily de waarheid over de eigenaar van het gebouw te weten kwam. Arthur Henderson was een 81-jarige weduwnaar die twee uur rijden verderop woonde. Arthur, die kinderloos en kwetsbaar was, had oorspronkelijk alleen de bedoeling gehad om zijn zachtaardige zus, Evelyn, in de leegstaande helft te laten wonen. Tanya – de werkloze dochter van Evelyn – was zonder Arthurs toestemming permanent bij haar moeder ingetrokken.

Tanya beschouwde het huis aan zee als haar toekomstige erfenis en had al twee eerdere huurders met succes weggejaagd voordat Emily arriveerde. Ze was vastbesloten om dat nog eens te doen, zodat haar oom het idee om het huis te verhuren helemaal zou opgeven.

De ergernissen groeiden uit tot een dagelijkse nachtmerrie. Over de reling aan Emily’s kant van het terras hingen natte strandhanddoeken. In Tanya’s raam stond een grote decoratieve spiegel zo geplaatst dat het verblindende middagzonlicht rechtstreeks in Emily’s thuiskantoor werd weerkaatst.

Het ergste waren de nachten. Tanya’s slaapkamer deelde een muur met die van Emily. Vanaf ongeveer middernacht liep Tanya door haar kamer heen en weer, schreeuwde ze in de telefoon of lachte ze in zichzelf, waardoor Emily geen oog dichtdeed.