Het net doorknippen was uitgesloten; een nieuw net kostte meer dan Arthur’s bankrekening toeliet. Zijn uitrusting verliezen betekende het einde van zijn carrière en een enkele reis naar de gaarkeuken. Hij keek naar de duiktank die aan de mast was vastgebonden en die gewoonlijk was gereserveerd voor het schoonmaken van de schroef. Het water was ijskoud, maar de diepte was beheersbaar zolang hij zijn hoofd erbij hield. Hij moest naar beneden om het gaas handmatig te ontwarren van datgene wat het op de zeebodem had verstrikt.
Terwijl hij het neopreenpak aantrok, concentreerde hij zich op de mechanische taak die voor hem lag. Hij wist dat hij voorzichtig moest zijn en zijn tijd moest nemen om fouten in het donker te voorkomen. Hij beet op het mondstuk en rolde achteruit het water in. De schok van de kou trof hem als een fysieke klap en ontnam hem zijn adem. Hij daalde gestaag af in de troebele groene schemering en volgde de trillende staalkabel naar de zeebodem.
Toen hij de klip bereikte, zag hij dat zijn net was opgekruld tegen een grillig rif, maar toen hij in beweging kwam om de zware koorden los te maken, ving zijn zaklamp de vorm op van een oud duikpak dat vlakbij in elkaar zakte, rustend op de top van een vreemde, glinsterende heuvel.