Evelyn staarde naar het scherm van haar telefoon; het blauwe licht weerkaatste in haar ogen. „Een autorisatiecode? Maar dat gaat om mijn hele spaargeld, agent! Er staat ‘Over te maken bedrag: 15.000 dollar’. Dat is mijn levenswerk. Dat kan ik niet... alstublieft, u zei toch dat het alleen maar administratiekosten waren.”
"Dat bedrag is slechts een tijdelijke waarde!" snauwde Miller, nu zonder ook maar een greintje beleefdheid in zijn stem. "Als je geen toestemming geeft, markeert het systeem je bezittingen automatisch voor inbeslagname. Tegen de middag worden de drugsbeschuldigingen je in de schoenen geschoven. Wil je je huis kwijtraken? Blijf dan maar treuzelen."
Evelyn slaakte een zacht, meelijwekkend geluid – het geluid van iemand die ten einde raad was. Ze stak haar hand uit; haar vinger trilde terwijl die boven de knop ‘Bevestigen’ in haar mobielbankieren-app zweefde. De oplichter hield zijn adem in, in afwachting van de laatste, rampzalige klik.