Vrachtwagenchauffeur redt bewusteloos meisje (17) — waarna de politie een schokkende ontdekking doet…

Bijna een uur later kreeg Laura Richard Cole aan de lijn. “Anna raakte van streek na een ruzie en is weggegaan,” zei hij. „We hebben overal gezocht.“ Laura wierp een blik op haar aantekeningen. „Je hebt haar niet als vermist opgegeven. Waarom niet?“ Er viel een stilte. „Nee. We dachten dat ze wel weer thuis zou komen.“ Richard klonk kalm, maar zijn antwoorden begonnen te verschuiven zodra Laura vroeg waar hij had gezocht.

Hij beweerde dat hij urenlang rondgereden had, maar hij kon niet uitleggen waarom hij meer dan dertig mijl van huis was geweest. Helen Cole noemde een ander tijdstip van vertrek toen ze Laura apart belde. „Anna is met de bus gegaan,” zei Helen. Richard had al beweerd dat Anna te voet was vertrokken. „Wat is het nu?” vroeg Laura. Helen schreef het toe aan paniek. Richard aan verwarring. De antwoorden klopten niet helemaal met elkaar.

Laura benaderde de zaak nog steeds met de nodige voorzichtigheid. Onder druk spraken families zich vaak tegen. Dat op zich bewees nog niets. Toen riep een agent die Anna’s recente activiteiten controleerde haar bij zich. In de afgelopen maand had Anna contact opgenomen met twee overheidsinstanties. „Wat wilde ze?“ vroeg Laura. De agent draaide het beeldscherm naar haar toe. Anna had kopieën aangevraagd van haar eigen geboorteakte. Laura staarde naar het scherm. Waarom zou Anna een officieel verzoek moeten indienen voor zo’n standaarddocument?