Vrachtwagenchauffeur redt bewusteloos meisje (17) — waarna de politie een schokkende ontdekking doet…

Laura en de rechercheurs die oude zaken onderzochten, werkten dozen vol materiaal over de verdwijning van Sophie door. Er gingen uren voorbij voordat er een bekende naam opdook. Helen Cole was twaalf jaar eerder ondervraagd. Ze had gewerkt in een buurthuis waar Sophies familie regelmatig kwam. „Kende ze Sophie?” vroeg Laura aan een gepensioneerde rechercheur. Hij knikte. „En de moeder. Er viel toen niets op. We hebben met veel anderen gesproken...“

Laura keek nog eens naar de oude verklaring van Helen. Destijds was ze behandeld als een marginale getuige. Nu voedde ze een meisje op waarvan de gegevens pas begonnen kort nadat Sophie was verdwenen. ‘We hebben haar bewegingen van die zomer nodig,’ zei Laura. Voordat haar team aan de slag kon, belde het ziekenhuis. Anna kwam eindelijk bij bewustzijn. Laura pakte haar jas en ging erheen, waarbij ze de agenten vroeg om Helen en Richard op afstand te houden.

Ze kwam even na Helen aan. “Ik ben familie,” zei Helen tegen een verpleegster. “Ze heeft me nodig.” Laura liep op haar af, maar de deur van de kamer ging al eerder open. Anna keek op vanuit bed en zag Helen in de gang staan. De kleur verdween uit haar gezicht. Ze deinsde achteruit en greep de verpleegster bij de arm. ‘Nee,’ fluisterde ze. Helen deed een stap naar voren. Anna’s stem klonk scherper. ‘Laat haar of hem niet bij me in de buurt komen.’ Laura sloot de deur en draaide de grendel om.