Het huis voelde anders toen ze terugkwamen. Rustiger. Jolene bewoog langzaam, nog steeds herstellende, terwijl Ricky dicht bij haar bleef – nooit te ver van haar zijde. Geen van beiden had veel gezegd. Nog niet. Een klop op de deur verbrak de stilte. Ricky opende de deur en zag dezelfde twee agenten buiten staan. “We dachten dat je wel een update wilde,” zei een van hen.
Jolene ging iets overeind zitten toen ze naar binnen stapten. “We hebben de dokter die je noemde gearresteerd,” ging de agent verder. “Er is een onderzoek naar hem ingesteld.” Ricky fronste. “Waarvoor?” De agent wisselde een blik uit met zijn partner. “Hij voerde ongeoorloofde proeven uit,” zei hij. “Hij gebruikte experimentele medische apparatuur. Goedkeuringsprocessen overslaan.”
“Op patiënten?” Vroeg Jolene zachtjes. De officier knikte. “Van wat we hebben verzameld… selecteerde hij mensen waarvan hij wist dat ze hem zouden vertrouwen. Patiënten die hij al onder zijn hoede had.” Ricky voelde zijn borstkas verstrakken. “Hij wilde resultaten,” voegde de agent eraan toe. “Snel. Dacht dat hij iedereen voor kon zijn.”
“Een ambitieuze kerel,” zei de andere officier ronduit. “Het kon hem alleen niet schelen hoe hij daar kwam.” De kamer viel stil. Jolene legde instinctief een hand over haar buik. Ricky keek haar aan. Geen van beiden zei een woord.