Om half elf had Denise de hoofdverpleegkundige op de hoogte gebracht van haar zorgen en geregeld dat er een andere medewerker in de buurt zou blijven. Grant kwam aanlopen met een document in zijn hand. “Ik heb het formulier gevonden voor ontslag tegen medisch advies in,” legde hij uit. ‘Ik zeg niet dat we het gaan gebruiken, maar ik wil graag weten wat onze mogelijkheden zijn.’ Denise vertelde hem dat de artsen Ruthie nog moesten onderzoeken.
Grant knikte, blijkbaar akkoord gaand met de uitleg. Hij begon Kayla’s spullen in te pakken terwijl zij tegen haar kussens aan lag. Toen hij de canvas tas optilde, streek zijn duim langs de losse blauwe draden in de voering. Hij stopte en bekeek de naad. „Dat is vreemd,” mompelde hij. ‘Kayla, is dit gescheurd?’ Ze keek hem aan zonder te antwoorden.
Grant trok de voering nog iets verder open en ontdekte de lege schuilplaats. Zijn gezichtsuitdrukking veranderde, hoewel zijn stem kalm bleef. Hij wendde zich tot Denise, die net de deuropening was binnengekomen. ‘Verpleegster, mag ik je iets vragen?’ zei hij. Hij hield het zakje omhoog en liet de losse draden zien. ‘Ik zie dat deze naad is opengemaakt. Heb je toevallig iets binnenin gevonden?’