Joanne Pruitt kwam binnen met een dikke map en een foto van de boerderij van oma Ruth. ‘Richard Harlan,’ zei ze, terwijl ze hem strak aankeek. ‘Dat is de naam die op elk bod stond dat mama ontving voor haar tweehonderd acres. Ze weigerde te verkopen.’ Joanne wendde zich tot Kayla. ‘Op de begrafenis gebruikte hij een andere naam. Niemand van ons had door dat hij de man was die haar land had willen kopen.’
Kayla keek verbijsterd. “Hij heeft me geholpen nadat oma was overleden. Hij betaalde de rekeningen, repareerde dingen en zei dat Tyler niet meer schreef.” Haar stem trilde. ‘Toen vertelde hij me dat mijn familie me niet meer wilde.’ Joanne schudde haar hoofd. ‘Hij onderschepte je brieven. Toen hij eenmaal in mama’s papieren had gekeken, ontdekte hij dat ze de boerderij in een trust had achtergelaten voor je eerste kind.’
Joanne opende de map. “Hij wilde dat zijn naam op de geboorteakte van Ruthie kwam te staan en dat jij frauduleuze documenten zou ondertekenen om de boerderij te verkopen. Daarom gebruikte hij een gestolen identiteit. Hij kon niet het risico lopen dat iemand hem in verband zou brengen met de koper die mama had afgewezen.” Ortiz wendde zich tot Richard. ‘Wat heb je hierop te zeggen?’ Hij keek de andere kant op. Ortiz hield het werkblad voor de geboorteakte omhoog. ‘We beginnen hiermee.’