Verpleegster vindt een briefje dat in de ziekenhuistas van een kersverse moeder is genaaid – ze leest het en belt de beveiliging

“Ze rust nu uit,” antwoordde Denise. Grant bedankte haar en ging terug naar kamer 12. Even later bracht Denise het formulier voor de geboorteakte binnen. „We moeten alleen nog een paar gegevens over Ruthie bevestigen,“ legde ze uit. Grant bood aan om Kayla te helpen het formulier in te vullen. „Haar handen trillen nog een beetje,“ zei hij, terwijl hij naar zijn partner keek. „Zou je willen dat ik het opschrijf?“

Kayla knikte, en Grant begon de gegevens in te vullen. Hij vulde zijn naam in op de plek die was gereserveerd voor Ruthies vader, en gaf het klembord vervolgens aan Kayla. ‘Controleer alles even voordat je tekent, lieverd.’ Ze bekeek het formulier even en zette haar handtekening eronder. Toen Denise het formulier in ontvangst nam, zag ze twee kleine woorden in potlood naast de handtekening staan: niet hij.

Denise keek op, maar Kayla hield Ruthie al in de gaten. Had ze die woorden met opzet geschreven? Zou ze misschien naar de vader van de baby verwijzen? Grant reikte naar het klembord. “Zou het makkelijker zijn als ik dat inlever?” Denise schudde haar hoofd. “Ik regel het wel.” Hij glimlachte. “Perfect. We hebben weer een zorg minder.”