Marcus liet haar naar het terras brengen. Ze zat tegenover hem in een vochtige jas en zei niets. De meeste mensen vulden elke stilte met geruststelling. Zij bood geen van beide. “Waar verblijf je?” vroeg hij. “Nergens permanent.” “Wat ben je?” “Observant,” zei ze cryptisch. Hij gaf haar vierentwintig uur.
Hij haalde haar door elke database waar Priya die avond toegang toe had. Geen strafblad. Geen sociale media. Geen eigendom, geen voertuig, geen werk meer dan achttien maanden geleden. Daarvoor: een enkel academisch dossier van het Whitmore Institute in Vermont, een privéfaciliteit voor dierlijke cognitie. Twee jaar verder.