Beschamend, ja. Pijnlijk. Maar tijdelijk. Op een avond, zonder waarschuwing, bracht Vincent een andere vrouw mee naar huis. Niet te laat. Niet verborgen. Vroeg genoeg zodat Alexis nog in de keuken was. De vrouw was jong. Zelfverzekerd. Comfortabel.
Ze kwam binnen alsof ze er thuishoorde, alsof het huis niet net iemand anders had opgeslokt. Alexis stond verstijfd toen Vincent hen voorstelde, zijn toon nonchalant, bijna beleefd. Geen verontschuldiging. Geen uitleg. Gewoon een feit dat voor haar neus werd neergelegd. Iets in haar barstte – maar stilletjes.