“Je hoeft dit niet zo te doen,” zei ze op een avond, toen ze in de deuropening van zijn kantoor stond. “We hebben dit samen opgebouwd. Dat weet je. Ik was er voor alles.” Vincent keek niet op van zijn laptop. “Denk je dat ik dit niet zonder jou had kunnen doen?” vroeg hij.
De vraag kwam hard aan. “Dat is niet wat ik bedoelde,” zei Alexis snel. “Ik – alsjeblieft. Denk hieraan. Over ons. Over wat je weggooit.” Toen keek hij haar eindelijk aan. Zijn uitdrukking was scherp, beledigd. Zijn ego borrelde. “Dit gaat niet over geld, Alexis,” zei hij. “Het gaat om geluk.”