Alexis stond daar stomverbaasd, terwijl haar bezittingen gereduceerd werden tot vuilniszakken op de grond. “Je had beter je best moeten doen,” voegde de vrouw er bijna vriendelijk aan toe. “Mannen hebben behoeften. Het gaat niet alleen om geld.” Toen ging ze verder met inpakken.
Tegen de tijd dat Alexis het huis verliet, had ze alles ondertekend wat Vincent haar voorlegde. Ontslagpapieren. Overeenkomsten. Formulieren die ze nauwelijks las. Ze maakte geen ruzie. Ze pakte de hand van haar zoon, laadde de tassen in haar auto en reed naar het huis van haar oma, die nergens anders heen kon.