Ergens onderweg was die man verdwenen, vervangen door een kouder iemand. Scherper. Iemand die naar haar keek alsof ze overgewicht was. Deze Vincent kende haar niet. Of misschien had hij dat nooit echt gewild. Haar borstkas verstrakte bij de gedachte: de man van wie ze hield bestond niet meer. Als hij ooit bestaan had.
Bij een stoplicht dwaalden haar gedachten – ongewild, ongevraagd – af naar het bedrijf. Naar de boeken die ze jarenlang in balans had gehouden. Naar de dingen die ze stilletjes had gladgestreken. Beslissingen die Vincent had genomen zonder het te vragen. Risico’s die hij had genomen in de veronderstelling dat zij de gevolgen zou opvangen voordat het er toe deed.