Ze knikte langzaam, terwijl ze dat in zich opnam. “Dit gaat niet over straf,” ging hij verder. “Het gaat om nauwkeurigheid. Hij vraagt om alles. Het papierwerk zal hem gewoon gelijk geven.” Hij sloot het dossier en keek haar direct aan. “Eén advies, mevrouw Dunst.” “Ja?”
“Vanaf nu,” zei hij, “corrigeer je hem niet meer. Je waarschuwt hem niet. Je legt hem niets uit waar hij niet om vraagt.” Alexis ontmoette zijn blik. Kalm. Rustig. “Dat doe ik niet,” zei ze. Ze had al geleerd hoe waardevol het was om onderschat te worden.