Lange tijd was het leven goed. Beter dan goed. Het bedrijf groeide gestaag en daarna snel en Alexis groeide mee. Ze deed de boekhouding, de contracten, de betalingen aan de leveranciers, de tijdlijnen, alles wat de machine draaiende hield. Vincent zorgde voor de visie. De kamers vol mensen. Het vertrouwen dat anderen deed geloven. Samen voelden ze zich niet te stoppen.
Niet lang daarna kwam Tyler. Hun zoon. Klein, luidruchtig, perfect. Alexis werkte met hem slapend op haar borst, leerde typen met één hand, leerde welke kreten konden wachten en welke niet. Het geld was niet eindeloos, maar het was genoeg.