Hij kocht kleren die ze niet had gezien op de creditcardafschriften die ze beheerde. Dure. Toen kwamen de auto’s, eerst geleased, dan weer opgewaardeerd voordat de inkt van het laatste contract was opgedroogd. Leningen verschenen waar er geen waren geweest. Korte termijn, zei hij. Strategisch. “Je moet er succesvol uitzien om succesvol te zijn.”
Alexis raakte niet in paniek. Ze stelde vragen. Rustige vragen. Over waarom het bedrijf nieuwe schulden aanging terwijl de marges al smal waren. Over waarom persoonlijke uitgaven via zakelijke rekeningen liepen. Over hoe ze verondersteld werden plannen te maken voor Tyler-school, stabiliteit, een toekomst-als alles werd opgerekt voor de schijn.