Sarah’s duim bewoog over het scherm. “Het betekent dat we niet in een val lopen zonder back-up,” zei ze, stem laag maar stabiel. “Het betekent dat we lang genoeg in leven blijven om hem terug te halen.” Eleanor knikte een keer – nauwelijks. “Bel,” fluisterde ze. Sarah drukte op bellen. Sarah hield haar telefoon tegen haar oor gedrukt, haar ogen gericht op de donkere lijn van de oprit.
Haar stem bleef expres rustig – klinisch, feitelijk, de manier waarop ze sprak als iemands huisdier bloedde en paniek niet hielp. “Ja,” zei ze. “Ik ben dierenarts. Er is een Duitse herder gestolen uit mijn kliniek terwijl hij verdoofd was. We volgden de persoon die hem meenam. We zijn nu op de locatie.” Eleanor hield de tablet op haar schoot.