Eleanor opende zo stil mogelijk de deur en gleed naar buiten. Haar knieën klaagden meteen. Ze negeerde ze. Samen trokken ze de boomgrens in en hielden zich laag, stapten alleen als de mannen stapten en gebruikten stammen en schaduwen als dekking.
Marcus en de gemaskerde man droegen Rex langs de zijkant van de villa naar een schuurachtig bijgebouw dat tegen het bos aanlag. Geen lichten buiten. Geen teken. Alleen een brede deur die opende in een schemerige warmte. Ze gingen naar binnen.