In het vliegtuig vernauwde het gangpad zich onmiddellijk. Mensen pauzeerden om tassen op te tillen, kinderen werden in stoelen gehesen en jassen bleven haken aan armleuningen. Alyssa stopte even toen de moeder en het kind dat deden en hielp een tas in bedwang te houden toen die opzij gleed.
“Dat is mijn rij,” zei de moeder, verontschuldigend glimlachend toen ze zich installeerde. Alyssa knikte, praatte nog steeds tegen hen en draaide zich half naar hen toe, toen een strenge, bijna hatelijke stem achter haar klonk.