Alyssa had bijna haar eigen rij bereikt, een paar stoelen achter haar, en haar kleine tas boven haar hoofd opgeborgen. Ze stelde haar telefoon in op de vliegtuigmodus en maakte zich klaar om te gaan zitten, toen er een andere begeleider aan haar zijde verscheen. Jonger. Efficiënt. Klembord tegen haar heup gedrukt.
“Neem me niet kwalijk,” zei de stewardess. “Deze rijen zijn al vol. Waar gaat u heen?” De vraag verraste Alyssa. Ze dacht dat het antwoord voor de hand lag. Er was nog één stoel opvallend leeg. De meeste andere waren al bezet.