De wiskunde beangstigde Laura meer dan de emotie. Getallen boden geen troost. Ze berekende tijdlijnen, huur, aanbetalingen en onvoorziene uitgaven. Elk cijfer verkleinde haar toekomst. De angst werd scherper toen ze besefte dat liefde stilletjes kon verdwijnen, maar dat de financiën luid en zonder pardon instortten en haar dwongen tot beslissingen die ze niet alleen kon nemen.
Haar spaargeld was bescheiden, zorgvuldig verdiend in jaren van vast werk. Ze had verantwoord gepland en was stilletjes trots op die discipline. Toch dreven de cijfers nu de spot met haar. Ze boden overlevingskansen, geen zekerheid. Genoeg om veranderingen te doorstaan, niet genoeg om een huis te herbouwen of te vervangen wat haar plotseling werd afgenomen.