Laura stelde zich voor dat ze alleen opnieuw moest beginnen, dat ze elke beslissing moest budgetteren en elke uitgave moest meten. Onafhankelijkheid voelde nu minder machtig. Er zou geen foutmarge zijn. Elke keuze zou zwaar wegen. Ze zag zichzelf boodschappen berekenen, reparaties uitstellen, voorzichtigheid verkiezen boven comfort en overleven boven mogelijkheden.
Het verraad voelde plotseling zowel persoonlijk als financieel, onafscheidelijk. Liefde en geld raakten verstrengeld in één wond. Laura voelde zich blootgesteld, onderschat en wegwerpbaar. Haar vertrouwen was gebroken door zijn stille planning. Het suggereerde dat ze al die tijd was gemanaged, niet als partner, en uitgesloten van beslissingen die haar toekomst vormgaven.