Toen de dageraad aanbrak aan de horizon van Fenwood, keerde de kleine groep terug. Marcus droeg Luna op de truck van Mr. Thompson, de pup uitgeput maar veilig. Op de terugweg passeerden ze zonovergoten riet en onbeweeglijk water, dat er bedrieglijk vredig uitzag na de chaos van de nacht.
Uiteindelijk stond Marcus aan de rand van het moerasgebied, zijn hart kloppend van opluchting in plaats van angst. De agenten bedankten hem voor zijn medewerking en beloofden contact te houden. Mr. Thompson nam hartelijk afscheid, met een kort knikje dat boekdelen sprak over respect dat door tegenslag was gesmeed.