De volgende ochtend haalde ze het meetlint tevoorschijn om te meten. Emma keek vanaf het bed toe hoe haar moeder de metalen strip van hoek tot hoek spande en onder haar adem getallen mompelde. Lucy mat de slaapkamer, dan de smalle gang erachter, dan de kleine logeerkamer aan de andere kant en schreef cijfers op de achterkant van een envelop.
Toen ze de ruwe schets over de fotokopie van de plattegrond legde die de makelaar haar had gegeven, was het verschil klein maar onmiskenbaar. De logeerkamer was enkele handbreedtes ondieper dan zou moeten. Genoeg om op te merken als je er eenmaal naar zocht. Genoeg om iets te verbergen tussen twee gewone kamers.