Ze hurkte en tuurde naar binnen. Ruwe planken vormden een laag plafond; kale bakstenen drukten dicht aan weerszijden. Het smalle bed liep over de lengte van één muur, tegenover een strook vloer waar vage krassen het stof kruisten, alsof daar lang geleden onrustige voeten hadden rondgelopen en de herinnering aan die beweging was blijven hangen
Op de baksteen bij het hoofdeinde van het bed waren grafietletters gekrabbeld met een ongelijke hand. Sommige waren vervaagd door de ouderdom, maar er waren nog steeds namen te onderscheiden, naast een datum uit het begin van de jaren veertig en een korte regel in een taal die Lucy niet kon lezen. Haar borstkas klemde zich samen bij het zien