Ethan bleef kalm. “Het is geen storing,” zei hij. “Het is een grens.” Victor leunde naar voren en verlaagde zijn stem. “Grenzen kosten geld,” antwoordde hij. Mara hield haar handen gevouwen en keek een volle seconde toe hoe Ethan de blik vasthield zonder terug te deinzen.
Ethan confronteerde Victor stap voor stap met de doorgestuurde bestanden en de ongeautoriseerde pogingen. Victor ontkende alles en werd koud. “Je gedraagt je paranoïde,” zei hij. “En paranoia is dodelijk voor deals.” Ethan vroeg: “Waarom dan zo’n haast, Victor? Waarom wil iedereen in je team zo graag dingen doordrukken? Ik denk niet dat we gepusht willen worden.”