De opstart overleefde, maar het verhaal verschoof. Mensen prezen Ethan als de held die “het bedrijf had gered”, omdat hij het publieke gezicht was van het gevecht met de investeerder. Sloane omhelsde hem, gloeiend van trots, en vertelde iedereen dat Ethan stalen zenuwen had. Mara merkte stilletjes op dat haar eigen naam onuitgesproken bleef, maar dat vond ze niet erg.
Mara’s aandacht ging terug naar het heden. De balzaal op het dak gloeide met warm licht en het applaus rolde als golven. Ethan stond weer op het podium en glimlachte voor de camera’s. Sloane stond naast hem, dichtbij genoeg om meer op de mede-eigenaar te lijken dan op een vriendin.