Mara keek op. “Ga je echt een fusie aan die mijn naam uitwist?” vroeg ze. Sloane moest een beetje lachen en probeerde het luchtig te houden. “Mara, zo zit het niet,” zei ze. Ze grapte dat ze “te intens” was over alles.
Sloane leunde voorover, haar stem zachtjes overgoten met wat vriendelijkheid moest voorstellen. “Dit zijn gewoon zaken,” zei ze. “Neem de royale uitbetaling. Begin opnieuw. Je zult gelukkiger zijn.” Mara begreep dat Sloane Ethan niet probeerde te beschermen. Ze probeerde de controle op haar plaats te houden – controle waar Mara niet bij hoorde.