Terwijl Mara wachtte, kwam meneer Patel terug met een koelere glimlach en een strakkere deadline. “We hebben uw handtekening nodig voor de toast, Miss Wittman,” zei hij. “Als u weigert, moeten we formeel reageren.” Hij liet het woord proces als een waarschuwing in de lucht hangen.
Mara glimlachte beleefd en vroeg om water, om tijd te winnen. Ze keek naar Ethan op het podium, klaar voor zijn toast met een ontspannen grijns. Hij zag er trots uit. Hij leek zich er niet van bewust dat zijn eigen fundament onder hem aan het verschuiven was.