Mabel klopte op Laurens hand. “Mijn neef Charles is zo goed voor me. Hij regelt alles, weet je? Doktersbezoeken, rekeningen, alles.” Haar stem werd warm van trots, alsof ze een lievelingsverhaal deelde. Lauren luisterde en knikte, terwijl het vuur zachtjes naast hen knetterde.
“Hij zorgt ervoor dat ik nooit alleen ben,” ging Mabel verder, glimlachend in haar thee. “Zo’n lieve jongen. Altijd even checken.” Maar haar vingers verkrampten even om de mok, een vonkje trok over haar gezicht. Lauren vroeg zich af of het gewoon de kou was die zich dieper nestelde.