Ze volgde het patroon in haar hoofd: doktersbezoeken getimed met medicijnwisselingen, notities die Mabel’s “episodes” aanhaalden om toezicht te rechtvaardigen. Geënsceneerde verwarring, subtiele isolatie – advocaten op afstand, rekeningen omgeleid. Lauren voelde het koude ontwerp, ze printte elke tegenstrijdigheid, de notitie van de sjaal was haar kompas door het web.
Op het bureau verspreidde ze de afdrukken, de sjaal en de notitie over het bureau. “Identiteitsfraude en financieel misbruik van ouderen,” zei Lauren gelijkmatig, feiten opgestapeld als stenen. De ogen van de agent vernauwden zich bij de tijdlijnen, de foto’s pasten niet bij elkaar. “Solide zaak,” mompelde hij, al reikend naar de telefoon.