Weggaan was niet één grote exit, maar een reeks stille keuzes. Ze vond een oude brief over het huisje dat haar tante haar had nagelaten, halfvergeten in een map. Ze vroeg verlof aan zonder het Damien te vertellen. In drie avonden pakte ze één koffer in, truien erbij en eraf alsof ze repeteerde.
Op de ochtend dat ze vertrok, was Damien al weg, een briefje op tafel over een “drukke dag voor de boeg” Het appartement zag er precies zo uit als altijd, sereen en verzorgd. Lauren legde haar sleutel naast de fruitschaal, het geluid heel klein in de stilte, en liep naar buiten voordat ze om kon kijken.