Gewoon een detail bevestigen. Maar mijn greep verstrakte toch toen de lichten van het industrieterrein in zicht kwamen. Schijnwerpers sneden harde schaduwen over betonnen werven. Vrachtwagens draaiden stationair. Ergens kletterde metaal tegen metaal. Ik rolde langzaam langs de pakhuizen, scande gezichten en zei tegen mezelf dat ik niet teleurgesteld zou zijn als ik hem niet zou zien.
Ik zag hem niet. Na een paar passen begon de afwezigheid me meer te storen dan zijn aanwezigheid. Ik parkeerde aan de rand van het parkeerterrein en zat daar met draaiende motor, terwijl ik het gesprek van daarnet herhaalde.