Het publiek was nu aan het kijken en vroeg zich af waarom een stad die er prat op ging rustig te zijn opeens geen dief meer kon tegenhouden. We hadden iets nodig. En ik had het harder nodig dan de meesten. Ik was zes maanden aan het werk, net uit de opleiding, nog steeds aan het leren hoeveel van het politiewerk neerkwam op instinct in plaats van procedure.
Ik wilde bewijzen dat ik meer kon dan achteraf reageren. Dat ik het detail kon zien dat anderen over het hoofd zagen. Die nacht trok ik de late patrouille. Het was net na drieën ’s ochtends, het uur waarop de stad tussen twee dagen in hangt. De straten waren rustig, maar niet vredig. Portieklampen gloeiden achter getrokken gordijnen. Auto’s stonden onaangeroerd op opritten.