De ceremonie begon. De ceremoniemeester sprak. Richard nam haar beide handen in de zijne en hield ze vast. Ze was aanwezig, helemaal, en toen niet meer, want aan de rand van haar gezichtsveld schoven de achterdeuren van de kapel open. Er kwam iemand te laat binnen, die zich stilletjes langs de linkermuur bewoog, in de richting van de voorkant, het familiegedeelte, en de lege stoel.
De vreemdeling stopte bij Daniels stoel. Hij stond een moment te lang naar de foto te kijken, alsof iets hem aan de grond genageld had. Toen ging hij zitten en met beide handen plaatste hij de ingelijste foto voorzichtig op de richel voor hem, zodat hij Daniels gezicht nog kon zien. Helen voelde de vloer kantelen.